Begin 20e eeuw begonnen de eerste onderzoeken naar chroomhoudende werkplekken. Hierbij werd de schadelijke variant chroom-6 ontdekt, waarna chroom-6 in 1980 werd geclassificeerd als kankerverwekkende stof. Tot die tijd werd de stof vooral in de verfindustrie tussen de jaren 1960 en 1980 veelvuldig toegepast. Van een verbod was in 1980 echter nog geen sprake.

Pas vanaf 1994 nam het gebruik af. De verkoop van chroom-6 houdende verf aan consumenten is sinds 1994 dan ook verboden.

Toepassing en gezondheidsrisico’s

Chroom-6 werd in verf verwerkt voor een goede hechting op metalen (primer), als corrosie werend middel en als pigment. Denk vooral aan metalen constructies als kunstwerken, defensiebouwwerken en –materieel, spoorwegvoorzieningen, de lucht- en scheepvaart.

Ook kan chroom-6 zijn toegepast ter conservering van hout en kan het worden aangetroffen in bijvoorbeeld cement, cosmetica, speelgoed en leer.

Bij fysieke bewerking, zoals boren, slijpen en zagen van chroom-6 houdende materialen kan de grenswaarde voor blootstelling van werknemers (0,001 mg/m3) worden overschreden, waardoor gezondheidsrisico’s toenemen.

Gezondheidsproblemen die door chroom-6 kunnen ontstaan zijn onder andere een verzwakt immuunsysteem, nier- en leverschade, aantasting van het DNA en longkanker. Uiteindelijk kan dit leiden tot de dood. Via inademen, eten, drinken en via de huid kan men worden blootgesteld.

Chroom-6 in ons milieu

Gevolg van de grootschalige toepassingen in het verleden is dat de stof ook in ons milieu terecht is gekomen. Met name ter plaatse van (voormalige) chemische, leer-, textiel- en metaalindustrie en op locaties waar chroom-6 houdende verven zijn toegepast kunnen verhoogde concentraties chroom-6 worden aangetroffen in de bodem en in de lucht.

Chroom-6 inventarisatie

Het doel van een chroom-6 inventarisatie is om vast te stellen of er chroom-6 houdende materialen in een bouwwerk of object zijn toegepast. In bijbehorende rapportage wordt vervolgens geadviseerd hoe eventueel aanwezige chroom-6 houdende materialen conform vigerende wet- en regelgeving op verantwoorde wijze kunnen worden verwijderd en afgevoerd.

Geofoxx is gecertificeerd voor het uitvoeren van asbestinventarisaties conform het Werkveldspecifiek certificatieschema voor het Procescertificaat Asbestinventarisatie en Asbestverwijdering. Voor het uitvoeren van een chroom-6 inventarisatie geldt vooralsnog geen certificatieplicht. De uitvoering hiervan, waaronder monstername met gebruik van de juiste PBM’s en emissiebeperkende maatregelen, is echter in lijn met de stringente eisen die worden gesteld aan het uitvoeren van asbestinventarisaties. Chroom-6 inventarisaties worden binnen Geofoxx daarom altijd uitgevoerd door een gecertificeerd inspecteur deskundig inventariseerder asbest (DIA).

Sneltest

Met het blote oog is niet waarneembaar of al dan niet chroom-6 is toegepast. Middels een sneltest op locatie kan direct al indicatief worden vastgesteld of verdachte materialen waarschijnlijk chroom-6 bevatten. Indien deze test een positieve uitslag geeft kan een monster worden genomen die ter analyse wordt aangeboden aan een onafhankelijk, door de Raad voor Accreditatie geaccrediteerd. Dit laboratorium stelt eenduidig vast of er al dan niet chroom-6 is toegepast in het bemonsterde materiaal.

Na sanering dient alle chroom-6 houdend afval te worden afgevoerd naar een hiertoe erkende be-/verwerker.

De ontwikkelingen omtrent onderzoeks- en analysemethoden van chroom-6 zijn de afgelopen jaren in een stroomversnelling geraakt. Ook zijn in de loop der jaren diverse leidraden en richtlijnen over chroom-6 gepubliceerd.

Wij volgen de ontwikkelingen nauwgezet.

In Nederland verwachten wij dat er veel aandacht is voor de gezondheid en veiligheid van inwoners van een gebied. Zo dient de nabijheid van economische activiteiten geen nadelige gevolgen te hebben op de gezondheid en veiligheid van omwonenden of anderen in de keten. Ook verwacht men alertheid van (publieke) instanties (GGD’s, omgevingsdiensten) in het signaleren en mede-oplossen van omgevings-gerelateerde gezondheidsvraagstukken. Beide benaderwijzen hebben vanuit ons expertisegebied Gezondheid & Veiligheid onze aandacht, waarbij wij niet zelden een essentiële schakel vormen bij het uitdenken van een robuuste oplossing en het verbinden van de belanghebbenden.

Vragen over de gezondheid en veiligheid van de leefomgeving dienen zich bijvoorbeeld aan bij nieuwe bedrijfsactiviteiten. Vanuit de ondernemer, de overheid of belangengroepen kunnen er vragen zijn over de veiligheid van stoffen die geëmitteerd worden. Denk aan de emissies vanuit stallen (geur, endotoxines en micro-organismen naar bodem en lucht), vanuit zorginstellingen en huishoudens (medicijnresten in de afval- en waterketen), en vanuit het verkeer (fijnstof en NOX naar de lucht). Ook kan het vermoeden of signaleren van gezondheidsklachten in de omgeving van bepaalde (voormalige) activiteiten aanleiding zijn voor onderzoek en advisering (bijvoorbeeld asbest gerelateerde aandoeningen, de veteranenziekte door legionella, of Q-koorts).

Ons multidisciplinaire team geeft op biologische, chemische en fysische dossiers betekenis aan mogelijke humane gezondheidseffecten afkomstig uit de milieucompartimenten bodem, water en lucht. Bestaande wet- en regelgeving wordt hierbij vanzelfsprekend meegenomen, maar is niet altijd leidend, omdat nieuwe relevante aspecten vaak (nog) niet verankerd zijn in veiligheidsregiems en beleid.

In onze kennisontwikkeling richten wij ons naast het signaleren van problemen vooral op het vinden van handelingsruimte en perspectief. Onderzoek en advies wordt vormgegeven in samenwerking met toonaangevende instituten en met behulp van moderne technieken waaronder DNA-technologie. Door de integratie met de medisch milieukundige expertise (milieu- én gezondheidskundige anamnese) kan zodoende de totale risicoketen (“van bron tot effect”) geoptimaliseerd worden.