Kun je als bodemadviseur aan de slag zonder een opleiding in bodem of milieu? Voor Puck Veenendaal was dat ruim een jaar geleden geen theoretische vraag. Met een opleiding Facility Management en interesse in projectmanagement begon ze bij Geofoxx aan een vakgebied waarvan ze inhoudelijk nog weinig wist.
Bij de aan- of verkoop van grond wil je vooraf weten welke bodemrisico’s je meeweegt in de transactie. Op een agrarische locatie van circa 20,8 hectare was daar nog onvoldoende informatie over. Eerder bodemonderzoek was niet beschikbaar. Tegelijk gaf de geschiedenis van het perceel aanleiding om op enkele plekken gerichter te kijken.
Daarom is een verkennend bodem- en asbestonderzoek uitgevoerd. Het onderzoek bracht een sterke zinkverontreiniging en asbest boven de interventiewaarde aan het licht. Een andere verdenking, bij voormalige brandstoftanks, kon worden weggenomen.
De transactie had betrekking op het volledige agrarische perceel. Het grootste deel bestaat uit landbouwgrond. Op het bouwblok van circa 7.700 m² staan een woonhuis en verschillende agrarische opstallen.Om de bodemrisico’s voor de transactie in beeld te brengen, moest eerst duidelijk worden welke delen van het perceel extra aandacht vroegen.
Het vooronderzoek gaf daar richting aan. Op het erf hadden twee bovengrondse brandstoftanks gestaan. Een verhard terreindeel van circa 850 m² was mogelijk gefundeerd met zinkassen of zinkashoudende grond. Ook waren er opstallen met asbestverdachte dakbedekking. Onder enkele dakranden ontbraken dakgoten en verharding, waardoor asbestvezels in de bodem terecht konden zijn gekomen. Historische kaarten lieten daarnaast zien dat op de landbouwgronden sloten waren gegraven en later gedempt.
Opdrachtgever: een omgevingsdienst
Locatie: agrarische locatie van circa 20,8 hectare
Onderzoek: verkennend bodem- en asbestonderzoek
Onderzocht met veldwerk: erf en bouwblok van circa 7.700 m²
De verschillende verdenkingen leverden niet hetzelfde beeld op.
Bij de voormalige brandstoftanks werd geen verontreiniging met minerale olie aangetroffen. Ook in het grondwater zijn geen van de onderzochte parameters boven de signaleringswaarde gemeten.
Onder de verharding was wel sprake van een duidelijke verontreiniging. XRF-metingen in het veld lieten verhoogde zinkgehalten zien. Laboratoriumanalyses bevestigden dat de grond sterk verontreinigd is met zink. De verhoogde gehalten hangen vrijwel zeker samen met bodemvreemde materialen of fundatiemateriaal met zinkassen. In grond zonder deze materialen werden geen verontreinigingen van betekenis aangetroffen.
Ook de asbestverdenking bleek op één plek terecht. Bij één van de vier onderzochte druppelzones werd asbest boven de interventiewaarde aangetroffen.
Op basis van het vooronderzoek is het erf verdeeld in verschillende deellocaties, ieder met een eigen onderzoeksstrategie.
Tijdens het veldwerk zijn boringen en peilbuizen geplaatst, grond- en grondwatermonsters genomen en asbestgaten gegraven. De grond en het grondwater zijn vervolgens in het laboratorium geanalyseerd. Bij de verharding is aanvullend een XRF-meter gebruikt om de aanwezigheid van zink tijdens het veldwerk indicatief in beeld te brengen.
De verhoogde zinkgehalten waren aanleiding om aanvullende boringen uit te voeren en extra grondmonsters te analyseren.
Voor de zinkverontreiniging is een risicobeoordeling uitgevoerd. Daaruit volgt dat er sprake is van een ernstige verontreiniging, zonder noodzaak tot spoedige sanering. Na overleg met de opdrachtgever is besloten de zinkverontreiniging binnen deze opdracht niet verder af te perken.
Voor zowel zink als asbest is nader onderzoek nodig om de omvang van de sterke verontreinigingen vast te stellen. Voor de landbouwgronden blijft daarnaast de vraag open waarmee de voormalige sloten zijn gedempt. Hiervoor is maatwerk verkennend bodemonderzoek geadviseerd.
Het onderzoek maakte daarmee onderscheid tussen verdenkingen die konden worden weggenomen, verontreinigingen die verder moeten worden onderzocht en delen van het perceel waarvoor nog aanvullende bodeminformatie nodig is.
De bodem speelt een steeds grotere rol bij maatschappelijke opgaven. Woningbouw, klimaatadaptatie, natuurherstel, landbouw, infrastructuur en de energietransitie vragen allemaal om een bodem die geschikt is voor haar functie. De nieuwe Europese Soil Monitoring Law moet ervoor zorgen dat overheden beter inzicht krijgen in de kwaliteit van die bodem en daarop beter kunnen sturen.
Met de Soil Monitoring Law heeft de Europese Unie voor het eerst een gezamenlijke richtlijn vastgesteld die zich volledig richt op de gezondheid van de bodem. Het doel is dat alle Europese bodems in 2050 gezond genoeg zijn om hun functie duurzaam te vervullen.
Voor veel organisaties verandert er vandaag nog weinig. De richtlijn richt zich namelijk in eerste instantie op de lidstaten, niet op bedrijven of grondeigenaren. Toch is dit een ontwikkeling die je niet kunt negeren. De komende jaren wordt steeds duidelijker hoe het met de bodem is gesteld. Daardoor krijgt betrouwbare bodeminformatie een steeds grotere rol bij ruimtelijke keuzes.
De bodem vormt de basis voor wonen, water, natuur, landbouw, infrastructuur en industrie. Tegelijk staat die bodem steeds meer onder druk. Verontreinigingen, verdichting, erosie, verharding en klimaatverandering verminderen het vermogen van de bodem om water vast te houden, gewassen te laten groeien, biodiversiteit te ondersteunen en verontreinigingen af te breken.
Volgens de Europese Commissie verkeert een groot deel van de Europese bodems niet in een gezonde toestand. Daarom wil Europa beter inzicht krijgen in de kwaliteit van de bodem én ervoor zorgen dat lidstaten de bodem op een vergelijkbare manier meten en beoordelen.
Dat sluit aan bij een ontwikkeling die ook in Nederland zichtbaar is. De bodem wordt steeds vaker gezien als het fundament onder maatschappelijke opgaven.
De richtlijn bestaat uit drie belangrijke onderdelen.
Alle lidstaten moeten een monitoringssysteem opzetten waarmee de fysieke, chemische en biologische kwaliteit van de bodem wordt gevolgd.
Hiervoor wordt het land verdeeld in zogenoemde bodemdistricten. Per gebied wordt gekeken welke bodemtypen aanwezig zijn, hoe de bodem wordt gebruikt en hoe de bodemkwaliteit zich ontwikkelt. Hierdoor kan de monitoring worden afgestemd op regionale verschillen in bodemtype, landgebruik en bodemopgaven. Een veengebied vraagt immers om andere aandachtspunten dan een zand- of kleigebied.
De beoordeling gebeurt volgens een gezamenlijke Europese methodiek. Daarbij wordt onder meer gekeken naar:
Ook opkomende stoffen zoals PFAS, pesticiden en microplastics krijgen nadrukkelijk aandacht.
Lidstaten moeten verontreinigde en mogelijk verontreinigde locaties systematisch opsporen, onderzoeken en beoordelen.
Daarbij ligt de nadruk op locaties waar risico’s kunnen bestaan voor mens of milieu. Op basis van die informatie kunnen overheden beter bepalen waar vervolgonderzoek of maatregelen nodig zijn.
Uiterlijk eind 2029 moet iedere lidstaat beschikken over een openbaar register van verontreinigde en potentieel verontreinigde locaties.
De richtlijn vraagt ook aandacht voor het beperken van bodemafdekking, zoals verharding met asfalt en beton, en voor het voorkomen van onnodig grondverzet.
Voor overheden
Gemeenten, provincies en waterschappen krijgen de komende jaren een belangrijke rol bij de uitvoering van de richtlijn. Bodemmonitoring moet verder worden georganiseerd, bodemgegevens moeten beter op elkaar aansluiten en verontreinigde locaties worden systematisch geregistreerd. Ook de relatie tussen bodem, water, natuur en klimaat krijgt een grotere plaats in beleid en gebiedsontwikkeling.
Voor initiatiefnemers
Voor bedrijven, ontwikkelaars en grondeigenaren verandert voorlopig weinig. De richtlijn richt zich in eerste instantie op de lidstaten. Zij moeten de monitoring organiseren, gegevens verzamelen en de richtlijn vertalen naar nationale wetgeving. Eventuele nieuwe verplichtingen ontstaan pas wanneer Nederland de Europese richtlijn heeft omgezet in nationale wetgeving.
Wel is duidelijk welke kant Europa op beweegt. Betrouwbare bodemgegevens worden steeds belangrijker bij ruimtelijke ontwikkelingen. Ook komt er meer aandacht voor bodemgezondheid, opkomende verontreinigingen en het duurzaam gebruiken van de bodem.
Dat betekent dat goede bodeminformatie steeds vaker de basis vormt voor vergunningverlening, gebiedsontwikkeling en beleidskeuzes.
Deze ontwikkeling sluit aan bij de manier waarop de Omgevingswet naar de leefomgeving kijkt. Niet één thema staat centraal, maar de samenhang tussen bodem, water, natuur, gezondheid en ruimtelijke ontwikkeling. De Soil Monitoring Law versterkt die integrale benadering door bodemkwaliteit eerder en beter mee te nemen in gebiedsgerichte afwegingen.
Nederland beschikt al over uitgebreide bodemwetgeving en een goed ontwikkeld systeem voor bodemonderzoek en bodeminformatie.
De komende jaren zal de Soil Monitoring Law worden ingepast in de bestaande Nederlandse praktijk. Daarbij wordt gekeken hoe bestaande gegevens en monitoringsprogramma’s kunnen aansluiten op de Europese methodiek, zonder onnodige extra administratieve lasten.
De verwachting is daarom dat Nederland veel bestaande kennis en systemen kan blijven gebruiken. Wel zullen monitoring en gegevensuitwisseling de komende jaren verder worden uitgebreid en beter op elkaar worden afgestemd.
De Soil Monitoring Law draait niet alleen om het verzamelen van meer gegevens. Uiteindelijk gaat het erom dat bodeminformatie eerder wordt gebruikt bij ruimtelijke keuzes.
Een gezonde bodem kan water vasthouden, biodiversiteit ondersteunen, koolstof opslaan en risico’s van verontreinigingen beperken. Door bodemkwaliteit vanaf het begin mee te nemen in gebiedsontwikkeling, kunnen de opgaven beter met elkaar worden verbonden.
De Europese richtlijn is op 16 december 2025 in werking getreden.
Vervolgens hebben de lidstaten drie jaar de tijd om de richtlijn om te zetten in nationale wetgeving. Voor Nederland betekent dat de implementatie uiterlijk eind 2028 gereed moet zijn.
Belangrijke mijlpalen zijn:
De Soil Monitoring Law verandert vandaag nog weinig aan de dagelijkse praktijk. Wel laat de richtlijn zien dat bodemkwaliteit de komende jaren een steeds grotere rol krijgt bij ruimtelijke keuzes en gebiedsontwikkeling.
Een gezonde bodem is nodig voor veilige woningbouw, klimaatbestendige steden, duurzame landbouw, robuuste infrastructuur, vitale natuur en schoon grond- en oppervlaktewater. Hoe beter de kwaliteit van de bodem bekend is, hoe beter keuzes kunnen worden onderbouwd.
Daarom neemt ook het belang toe van betrouwbaar bodemonderzoek, goed inzicht in bodemkwaliteit en kennis van nieuwe verontreinigingen zoals PFAS en microplastics.
“Een gezonde bodem ontstaat niet doordat je hem alleen meet. Monitoring laat zien waar kansen en risico’s liggen. De kwaliteit van de keuzes die daarna worden gemaakt, bepaalt uiteindelijk of een bodem geschikt blijft.”
Kort samengevat
Bodemkwaliteit wordt de komende jaren belangrijker doordat de Europese Soil Monitoring Law lidstaten verplicht de kwaliteit van hun bodem systematisch te monitoren. Daardoor krijgen overheden beter inzicht in de toestand van de bodem en zal bodeminformatie vaker worden gebruikt bij vergunningverlening, gebiedsontwikkeling en beleidskeuzes.
Grondwatersanering richt zich op het beheersen, verminderen of verwijderen van verontreinigingen in het grondwater. Welke aanpak het meest geschikt is, hangt af van de aard van de verontreiniging, de bodemopbouw, de grondwaterstroming en het toekomstige gebruik van de locatie.
Een verontreiniging in het grondwater is vaak niet zichtbaar, maar kan zich wel over grotere afstand verspreiden. Daardoor kunnen niet alleen de bronlocatie, maar ook omliggende gebieden worden beïnvloed.
Een grondwatersanering kan nodig zijn wanneer uit bodem- of grondwateronderzoek blijkt dat een verontreiniging zich in het grondwater bevindt en risico’s oplevert voor mens, milieu of de omgeving.
Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn bij:
Niet iedere grondwaterverontreiniging hoeft direct te worden gesaneerd. Eerst wordt beoordeeld welke risico’s aanwezig zijn en welke maatregelen passend zijn.
Een effectieve grondwatersanering begint met inzicht in de verontreinigingssituatie.
Daarbij onderzoeken we onder andere:
Deze informatie vormt de basis voor de keuze van een geschikte saneringsstrategie.
De juiste aanpak verschilt per locatie en per type verontreiniging.
Afhankelijk van de situatie kunnen verschillende technieken worden toegepast, zoals:
De keuze wordt bepaald door de technische haalbaarheid, de effectiviteit, de duur van de sanering en de gevolgen voor de omgeving.
Bij grondwatersanering draait het niet altijd om het volledig verwijderen van een verontreiniging. Soms is het effectiever om verspreiding te voorkomen of natuurlijke afbraak gecontroleerd te volgen. Het doel is om risico’s te beheersen en het grondwater geschikt te houden voor de functie die het moet vervullen.
Daarom kijken we niet alleen naar de techniek, maar ook naar de praktische gevolgen voor het project, de omgeving en het toekomstige gebruik van de locatie.
Een grondwatersanering vraagt vaak om een combinatie van onderzoek, ontwerp, uitvoering en monitoring. Wij begeleiden opdrachtgevers bij het hele traject: van het in beeld brengen van de verontreiniging en het kiezen van een passende saneringsstrategie tot de begeleiding van de uitvoering en de evaluatie van de resultaten.
Zo ontstaat een aanpak die aansluit bij de locatie, voldoet aan de geldende wet- en regelgeving en bijdraagt aan een veilige en duurzame leefomgeving.
Ga je een activiteit uitvoeren die invloed kan hebben op de bodem? Dan is het belangrijk om vooraf vast te leggen wat de kwaliteit van de bodem is. Zo kan na afloop worden vastgesteld of de bodemkwaliteit is veranderd.
Met een nulsituatie- en eindsituatie bodemonderzoek leg je de bodemkwaliteit vast vóór en na een activiteit. Daarmee ontstaat duidelijkheid over eventuele veranderingen en kunnen discussies over aansprakelijkheid of herstel worden voorkomen.
Een nulsituatie bodemonderzoek wordt uitgevoerd voordat activiteiten starten die een risico vormen voor de bodem.
Denk bijvoorbeeld aan:
Door de uitgangssituatie vast te leggen ontstaat een betrouwbaar referentiepunt.
Na beëindiging van een activiteit kan een eindsituatie bodemonderzoek worden uitgevoerd.
Hiermee wordt vastgesteld of de bodemkwaliteit is veranderd ten opzichte van de eerder vastgelegde nulsituatie.
Dat onderzoek kan nodig zijn bij:
De onderzoeksstrategie wordt afgestemd op de activiteiten die op de locatie plaatsvinden of hebben plaatsgevonden.
Afhankelijk van de situatie onderzoeken we onder andere:
Waar mogelijk sluiten we aan op eerder uitgevoerd bodemonderzoek om ontwikkelingen goed te kunnen vergelijken.
De resultaten geven inzicht in de bodemkwaliteit vóór en na een activiteit.
Daarmee kan worden vastgesteld:
Dit vormt een objectieve basis voor verdere besluitvorming.
Een goed uitgevoerd nulsituatie- en eindsituatie bodemonderzoek biedt zekerheid voor bedrijven, grondeigenaren, opdrachtgevers en bevoegd gezagen. Door de bodemkwaliteit zorgvuldig vast te leggen ontstaat een betrouwbare basis om veranderingen te beoordelen en verantwoordelijkheden vast te stellen.
Zo voorkom je discussies achteraf en weet je wat de gevolgen zijn van de activiteiten die op een locatie hebben plaatsgevonden.
Niet alle milieuvraagstukken zijn al volledig in beeld. Naast bekende stoffen zoals PFAS, asbest en zware metalen komen regelmatig nieuwe stoffen naar voren waarvan de mogelijke effecten op bodem, water en leefomgeving nog worden onderzocht.
Voor overheden, bedrijven en terreinbeheerders betekent dit dat toekomstige risico’s niet altijd zichtbaar zijn binnen de bestaande onderzoeksprogramma’s of regelgeving.
Daarom volgen wij ontwikkelingen rond nieuwe PFAS-verbindingen en andere opkomende verontreinigingen actief en onderzoeken we wat deze stoffen kunnen betekenen voor de leefomgeving.
Opkomende verontreinigingen zijn stoffen waarvan de aanwezigheid, verspreiding of mogelijke effecten steeds beter zichtbaar worden door nieuwe wetenschappelijke inzichten en verbeterde analysetechnieken.
Vaak gaat het om stoffen die al jarenlang worden toegepast, maar waarvan pas later duidelijk wordt hoe ze zich gedragen in bodem, water en ecosystemen.
Voorbeelden zijn:
Veel van deze stoffen zijn ontwikkeld omdat ze technisch goed functioneren. De gevolgen voor bodem, water en ecosystemen worden soms pas zichtbaar nadat een stof jarenlang is gebruikt.
Daarnaast kunnen nieuwe analysetechnieken stoffen aantonen die voorheen niet of nauwelijks meetbaar waren.
Daardoor ontstaan nieuwe vragen:
PFAS bestaat uit duizenden verschillende verbindingen. Slechts een beperkt deel daarvan wordt momenteel routinematig onderzocht.
Tegelijkertijd komen steeds vaker nieuwe PFAS-verbindingen in beeld. Ook verschuift de aandacht naar stoffen die ontstaan als afbraakproduct van andere PFAS-verbindingen of die voorheen nauwelijks werden onderzocht.
Hierdoor groeit de behoefte aan onderzoek naar:
Bij opkomende verontreinigingen zijn antwoorden niet altijd direct beschikbaar. Juist daarom is onderzoek belangrijk.
Wij combineren veldonderzoek, laboratoriumanalyses, literatuuronderzoek en kennis van bodem- en watersystemen om inzicht te krijgen in het gedrag van nieuwe stoffen.
Daarbij kijken we niet alleen naar concentraties, maar ook naar mogelijke bronnen, verspreidingsroutes en gevolgen voor de leefomgeving.
Nieuwe milieuvraagstukken ontstaan vaak geleidelijk. Wat vandaag nog een onderzoeksvraag is, kan morgen invloed hebben op beleid, vergunningen, grondstromen of gebiedsontwikkelingen.
Door ontwikkelingen vroegtijdig te volgen ontstaat meer inzicht in mogelijke risico’s en kunnen keuzes beter worden voorbereid.
Dat geldt voor nieuwe PFAS-verbindingen, maar ook voor andere stoffen die invloed kunnen hebben op bodem, water, biodiversiteit en gezondheid.
Een gezonde leefomgeving vraagt niet alleen aandacht voor bekende verontreinigingen, maar ook voor stoffen die nu nog in ontwikkeling zijn als milieuvraagstuk.
Door nieuwe verontreinigingen te signaleren, te onderzoeken en in hun maatschappelijke context te plaatsen, ontstaat kennis die helpt om toekomstige keuzes beter te onderbouwen.
Zo werken we niet alleen aan de vraagstukken van vandaag, maar ook aan die van morgen.
Banden slijten continu. Daarbij komen kleine deeltjes vrij die via regenwater, bermen, wegen en rioleringen in de leefomgeving terechtkomen. Eén van de stoffen die hierbij aandacht krijgt, is 6PPD en het afbraakproduct daarvan: 6PPD-quinone.
De afgelopen jaren is internationaal steeds meer onderzoek gedaan naar deze stof. Daarbij is gebleken dat 6PPD-quinone schadelijke effecten kan hebben op waterorganismen. Ook groeit de aandacht voor de aanwezigheid van deze stof in bodem, water en stedelijke afstromingssystemen.
6PPD is een stof die wordt toegevoegd aan autobanden om veroudering door zuurstof en ozon tegen te gaan. Hierdoor gaan banden langer mee en blijven ze veilig in gebruik.
Tijdens het gebruik van voertuigen slijten banden voortdurend. Daarbij komen bandendeeltjes vrij die in de omgeving terechtkomen.
Wanneer 6PPD in contact komt met ozon in de lucht, kan het worden omgezet in 6PPD-quinone.
Uit internationaal onderzoek blijkt dat 6PPD-quinone schadelijk kan zijn voor verschillende waterorganismen. Daardoor groeit wereldwijd de aandacht voor de aanwezigheid en verspreiding van deze stof in het milieu.
Omdat verkeer overal voorkomt, kan de stof via afstromend regenwater op veel plaatsen in de leefomgeving terechtkomen.
Denk bijvoorbeeld aan:
Hierdoor ontstaat steeds meer belangstelling voor de rol van deze stof binnen vraagstukken rondom bodem, waterkwaliteit en klimaatadaptatie.
6PPD-quinone is een relatief nieuw aandachtspunt binnen milieuonderzoek. Daardoor is nog niet altijd duidelijk waar de grootste risico’s liggen en hoe de stof zich precies gedraagt in verschillende onderdelen van de leefomgeving.
Onderzoek kan zich richten op:
Door onderzoeksgegevens te combineren met kennis van bodem, water en ruimtelijke inrichting ontstaat een beter beeld van de mogelijke risico’s en aandachtspunten.
6PPD-quinone laat zien dat nieuwe milieuvraagstukken vaak ontstaan op plekken waar verschillende systemen samenkomen.
Verkeer, waterbeheer, klimaatadaptatie, bodemkwaliteit en ecologie zijn daarbij nauw met elkaar verbonden. Een stof die vrijkomt uit banden kan uiteindelijk invloed hebben op waterkwaliteit, biodiversiteit en de inrichting van de leefomgeving.
Daarom vraagt dit soort vraagstukken om een brede blik waarbij bodem, water en ecologie samen worden beschouwd.
Voor veel opkomende stoffen bestaan nog geen uitgewerkte beleidskaders of standaardoplossingen. Juist daarom is onderzoek belangrijk.
Door nieuwe stoffen vroegtijdig te signaleren en hun gedrag in bodem- en watersystemen te onderzoeken, ontstaat inzicht dat helpt bij toekomstige keuzes voor inrichting, beheer en bescherming van de leefomgeving.
6PPD-quinone is daar een actueel voorbeeld van.
PFAS wordt vaak geassocieerd met bodemverontreiniging. Maar veel PFAS-verbindingen kunnen zich ook via het grondwater verspreiden. Daardoor kan een verontreiniging zich buiten de oorspronkelijke bronlocatie bevinden en gevolgen hebben voor ontwikkelingen, saneringen en waterbeheer.
Onderzoek naar PFAS in grondwater geeft inzicht in de aanwezigheid, verspreiding en mogelijke gevolgen van PFAS voor een locatie en haar omgeving.
Grondwater speelt een belangrijke rol in de leefomgeving. Het beïnvloedt natuur, oppervlaktewater, drinkwaterwinning, landbouw en bouwprojecten.
Wanneer PFAS in het grondwater aanwezig is, kunnen vragen ontstaan zoals:
Om deze vragen te beantwoorden is inzicht nodig in zowel de concentraties als het gedrag van PFAS in de ondergrond.
Onderzoek naar PFAS in grondwater wordt vaak uitgevoerd bij:
Ook wanneer PFAS in de bodem wordt aangetroffen, kan aanvullend onderzoek van het grondwater noodzakelijk zijn.
Bij een grondwateronderzoek brengen we in beeld:
Wanneer nodig combineren we onderzoeksgegevens met kennis van bodemopbouw, grondwaterstroming en gebiedskenmerken.
PFAS vormt een bijzondere groep verontreinigingen. Verschillende PFAS-verbindingen gedragen zich verschillend in bodem en grondwater. Sommige stoffen verplaatsen zich relatief gemakkelijk met het grondwater, terwijl andere sterker aan de bodem binden.
Daardoor vraagt onderzoek naar PFAS vaak om een bredere beoordeling dan alleen de gemeten concentraties.
Wij kijken daarom niet alleen naar waar PFAS aanwezig is, maar ook naar hoe de verontreiniging zich kan gedragen binnen het bodem- en watersysteem.
De aanwezigheid van PFAS in grondwater betekent niet automatisch dat maatregelen noodzakelijk zijn.
Wel kunnen de resultaten gevolgen hebben voor:
Daarom vertalen we onderzoeksresultaten naar de praktische gevolgen voor een project of gebied.
PFAS in grondwater is meer dan een analyseresultaat. De werkelijke vraag is wat de aanwezigheid van PFAS betekent voor de keuzes die je moet maken.
Door onderzoeksresultaten te combineren met kennis van grondwaterstroming, bodemopbouw, regelgeving en gebiedsontwikkeling ontstaat inzicht in risico’s, mogelijkheden en vervolgstappen.
Zo wordt duidelijk wat de aanwezigheid van PFAS betekent voor jouw locatie, nu en in de toekomst.
PFAS in de bodem onderzoeken is voor veel opdrachtgevers geen doel op zich, maar een factor die invloed heeft op de uitvoerbaarheid van een project. De aanwezigheid van PFAS kan gevolgen hebben voor bouwplannen, gebiedsontwikkelingen, grondverzet, vergunningprocedures en de herbruikbaarheid van vrijkomende grond. Wat op het eerste gezicht een geschikte locatie lijkt, kan door PFAS toch te maken krijgen met beperkingen, extra onderzoek of hogere uitvoeringskosten.
Daarom draait PFAS-onderzoek niet alleen om de vraag óf PFAS aanwezig is, maar vooral om wat dit betekent voor jouw project. Kun je de ontwikkeling uitvoeren zoals gepland? Is grond herbruikbaar? Zijn aanvullende maatregelen nodig? Tijdig inzicht in deze vragen helpt om risico’s te beheersen en vertragingen te voorkomen.
PFAS is een verzamelnaam voor duizenden chemische stoffen die sinds de jaren vijftig worden toegepast in uiteenlopende producten en industriële processen. Door hun water-, vet- en vuilafstotende eigenschappen zijn PFAS-verbindingen gebruikt in onder andere brandblusschuim, coatings, verpakkingen, industriële toepassingen en consumentenproducten.
Veel PFAS-verbindingen breken nauwelijks af in het milieu. Daardoor kunnen ze langdurig aanwezig blijven in bodem, grondwater, oppervlaktewater en waterbodems.
PFAS kan op verschillende manieren in de bodem terechtkomen.
Bekende bronnen zijn:
Daardoor kan PFAS zowel lokaal als verspreid over grotere gebieden voorkomen.
PFAS-onderzoek wordt vaak uitgevoerd wanneer de bodemkwaliteit invloed kan hebben op de voortgang of uitvoerbaarheid van een project.
Dat is bijvoorbeeld het geval bij:
Ook wanneer grond vrijkomt, wordt afgevoerd of elders moet worden toegepast, kan aanvullend PFAS-onderzoek noodzakelijk zijn om de mogelijkheden voor hergebruik vast te stellen.
Bij een PFAS-onderzoek brengen we in beeld:
Afhankelijk van de situatie kan aanvullend onderzoek naar grondwater, waterbodems of grondstromen nodig zijn.
De aanwezigheid van PFAS betekent niet automatisch dat een locatie ongeschikt is voor gebruik of ontwikkeling.
Wel kunnen de resultaten gevolgen hebben voor:
Daarom kijken we niet alleen naar de gemeten waarden, maar vooral naar de praktische consequenties voor het project. Welke risico’s zijn er? Welke mogelijkheden blijven beschikbaar? En welke vervolgstappen zijn nodig om het project uitvoerbaar te houden?
PFAS beperkt zich niet tot de bodem alleen. De stoffen kunnen zich ook verspreiden via grondwater, oppervlaktewater en grondstromen.
Daarom kijken we waar nodig naar het volledige bodem- en watersysteem. Zo ontstaat niet alleen inzicht in de aanwezigheid van PFAS, maar ook in de mogelijke gevolgen voor grondstromen, waterkwaliteit, vergunningen en toekomstige ontwikkelingen.
PFAS raakt verschillende onderdelen van bodem- en waterbeheer. Daarom hebben we aanvullende kennispagina’s ontwikkeld over specifieke PFAS-vraagstukken:
Zo krijg je niet alleen inzicht in de aanwezigheid van PFAS, maar ook in de gevolgen voor grondstromen, waterkwaliteit en de ontwikkeling van jouw locatie.
Een PFAS-onderzoek levert pas waarde op wanneer duidelijk is wat de resultaten betekenen voor de keuzes die je moet maken.
Kan een ontwikkeling doorgaan? Is grond herbruikbaar? Zijn aanvullende onderzoeken nodig? Welke gevolgen heeft PFAS voor planning, kosten en vergunningen? En welke mogelijkheden zijn er binnen de geldende regels?
Door onderzoeksresultaten te combineren met kennis van bodemkwaliteit, grondstromen, regelgeving en gebiedsontwikkeling ontstaat een onderbouwd beeld van de risico’s, mogelijkheden en vervolgstappen voor jouw locatie. Zo wordt PFAS niet alleen een onderzoeksresultaat, maar een concreet handelingsperspectief voor de uitvoering van jouw project.
Geofoxx
Geofoxx
Geofoxx