Het kan wenselijk zijn (en is soms verplicht) om werkzaamheden op een locatie onder ‘ecologische begeleiding’ uit te voeren. Dergelijke begeleiding voeren wij bijvoorbeeld uit bij bodemsanering, de sloop van gebouwen en bij kapwerkzaamheden in het broedseizoen van vogels.
Een ecologisch werkprotocol betreft een specifiek advies over soorten op een bepaalde locatie, en is van nut wanneer werkzaamheden op of nabij een locatie worden uitgevoerd.
Een opdrachtgever moet voldoen aan milieukundige wet- en regelgeving. Daarin staat dat tijdens de werkzaamheden beschermde diersoorten niet mogen worden aangetast. Er kunnen in gebouwen in de omgeving bijvoorbeeld vleermuizen zitten. Met een quickscan wordt nagegaan of soorten in de omgeving aanwezig zijn en of de geplande werkzaamheden van invloed zijn op deze soorten. Soms moeten er maatregelen getroffen worden om te voorkomen dat de werkzaamheden schade aanrichten aan de desbetreffende soorten. Dan stellen we een ecologisch werkprotocol op.
In het ecologisch werkprotocol staat bijvoorbeeld: Werk niet ‘s nachts. Let op de verlichting die je gebruikt. Werk in een sloot niet aan beide kanten tegelijkertijd.
Quickscan en ecologisch werkprotocol
In de quickscan staan interpretaties. We kijken of er een bepaalde soort of een bepaald natuurtype aanwezig is. En of dit voor de uitvoeringswijze en het moment van uitvoering restricties geeft. In het ecologisch werkprotocol adviseren we wat er moet gebeuren om te voorkomen dat een soort wordt geschaad.
Een ecologisch werkprotocol wordt steeds vaker gevraagd omdat daarmee vaak een kostbaar nader onderzoek kan worden voorkomen. Bij een project is het bijvoorbeeld niet zeker of vleermuizen gebruik maken van de watergang als vliegroute. In het ecologisch werkprotocol adviseer we om niet in het donker te werken. De vleermuis kan daardoor gewoon gebruik blijven maken van de aanvliegroute. Hierdoor hoeft niet onderzocht te worden óf er sprake is van een aanvliegroute.
Met een ecologisch werkprotocol voorkom je de stap om een ontheffing voor werkzaamheden aan te moeten vragen. Onderzoek is niet nodig omdat er preventieve maatregelen worden genomen die invloed op een bepaald soort dier of plant voorkomen. Daarmee bespaar je tijd, energie en geld.
De Wet natuurbescherming vervangt drie wetten: de Natuurbeschermingswet 1998, de Flora- en faunawet en de Boswet. De verantwoordelijkheid voor de uitvoering ligt bij de provincies en gemeenten. Wij volgen ontwikkelingen omtrent deze nieuwe wet, en adviseren over de invloed en veranderingen die deze met zich meebrengt voor de belangen van onze opdrachtgevers.
Geofoxx ontwikkelt en gebruikt verschillende methodieken teneinde risico’s, kansen en/of potenties van bepaalde thema’s geografisch (en online) inzichtelijk te maken. Voorbeelden hiervan zijn: asbestrisico’s, asbestwegen, infiltratiekansen, afkoppelkansen, bodemdaling, energiegebruik, mestatlas, isohypsen, CE bodembelastingkaart, grondwatermeetnetten, Quick-scan vastgoed, MER, ondergronds en 3D bestemmingsplan.
GeoRegisters en/of basisregistraties richten zich op de registratie, analyse en bevraging van geoinformatie. Geofoxx heeft ruime ervaring met het opzetten van registers en heeft mede hierdoor belangrijke maatschappelijke thema’s hernieuwd of verbeterd op de kaart gezet en breder bespreekbaar gemaakt. Voorbeelden hiervan zijn ons landelijk register asbestwegen, onze mestatlas, en onze weergaven van de milieuthema’s drugsafval, Q-koorts, antibioticaresistentie, MTBE, Ftalaten en Radon.
Een Geografisch Informatie Systeem wordt gebruikt om geografische of ruimtelijke informatie vast te leggen, te combineren, te bevragen (query), te analyseren en/of te presenteren. De grootste kracht van GIS is de verbeeldingsmogelijkheid: een plaatje zegt vaak meer dan duizend woorden. Daarbij kan GIS verschillende thema’s combineren, hetgeen bijdraagt aan nieuwe (geografische) inzichten. Geofoxx maakt bij het oplossen van uw vraagstukken gebruik van diverse GIS applicaties en actuele software.
Een databasemanagementsysteem (DBMS) is de rode draad binnen een project en vormt een essentiële schakel om op een eenvoudige, efficiënte en kwalitatief goede wijze project- en procesdata te verzamelen, analyseren, beheren en ontsluiten. Bij de ontwikkeling van een DBMS wordt rekening gehouden met de aspecten Geld, Organisatie, Kwaliteit, Informatie en Tijd en het vooropstaande Doel (GOKIT-D). Hierdoor kunnen deze zaken middels het DBMS overzien en beheerst worden. Vanuit deze informatiebasis kan het gehele project proactief in goede banen worden geleid teneinde het uiteindelijke doel binnen de gestelde kaders te behalen.
Er is een toenemende marktbehoefte aan centrale ontsluiting van data die vrij beschikbaar zijn in de cloud en aan de digitale verbeelding van deze, veelal geografische, informatie. Bij het beantwoorden van onze klantvragen staat databeheer (informatie, weergave en analyse) daarom steeds vaker centraal. De data worden zowel initiërend als faciliterend gebruikt als input voor onderzoek, diensten en/of advies. Geofoxx verzamelt de gegevens van de beschikbare en nieuwe data, toont aan waar risico’s en kansen liggen en ontsluit de relevante data integraal strategisch en visueel voor de klant.
Geografische informatiesystemen (GIS) en databasemanagementsystemen (DBMS) zijn geïntegreerd binnen al onze kennisgebieden en werkdomeinen.
Bij Gebiedsgericht grondwaterbeheer worden pluimen van verontreinigd grondwater in een bepaald afgebakend gebied in samenhang beheerd. Bij dit beheer wordt rekening gehouden met de bovengrondse- en ondergrondse functies van het gebied. Er wordt een gebied (bovengrondse ruimtelijke grens) afgebakend, waarbuiten de pluimen zich niet mogen verspreiden. Met monitoring wordt dit gecontroleerd.
Binnen het gebied mogen de pluimen zich in principe verspreiden. De bestaande en beoogde functies van het gebied moeten echter worden beschermd. Vaak ook wordt beoogd om op termijn een verbetering van de grondwaterkwaliteit binnen het gebied te bereiken.
De bodem kan op verschillende manieren worden benut voor onze energievoorziening. Eén van de meest voorkomende is het gebruik van de bodem voor warmte en koude opslag (om gebouwen te kunnen verwarmen of af te koelen). Bij de zogenaamde WKO-systemen wordt water, opgepompt uit een koude of warme bron, na opwarming of afkoeling (afhankelijk van de behoefte), in respectievelijk de warme of koude bron in de bodem terug geïnfiltreerd. Een goed inzicht in de bodem en een valide model (WKO systemen gaan vaak tot een diepte van 200 á 300 meter) zijn essentieel om een inschatting te maken van realistische rendementen en beïnvloeding van WKO-systemen in de omgeving te voorkomen.
